Lënda e Historisë së Feve trajton emërtimin, historikun e lindjes, bazat e besimit, tempujt, adhurimet dhe ritualet e Hinduizmit, Budizmit, Sihizmit, Judaizmit, Krishterimit dhe Islamit me një analizim në aspketin fenomenologjik. Për shembull, lindja e Budizmit si fe, ndryshimi nga fete e tjera indiane dhe bazat e besimit; judaizmi, sistemi i besimit, ndryshimet e ndodhura në kohë, sektet e vjetra e të reja dhe gjendja e tij në ditët sotme; Hz. Isa (a.s.) dhe themelimi i Krishterimit, ndryshimet e ndodhura në kohë, sistemi i besimit, gjendja nëse ditët e sotme dhe sektet, janë disa nga temat e kësaj lënde. Historia e Feve është përkufizuar edhe si një komentim i tërësishëm e jo i pjesshëm i feve. Ajo thirret që të nxjerrë në pah dhe të studiojë çdo lloj ballafaqimi të njeriut me të shenjtën, prej parahistorisë e deri më sot. Por, për historianët e feve është një modesti apo një turp i madh, thotë M. Eliade, që të jenë të dyshimtë në vlerësimin e aspektit dhe vlerës kulturore të rezultateve të nxjerra nga studimet e bëra në këtë fushë. Për këtë, që nga Max Müller dhe Andrew Lang e deri te Frazes dhe Marett, si dhe nga Marett dhe Levy-Bruhl e deri më sot, vërejmë rënien graduale të krijimtarisë apo të aktualitetit të Historisë së Feve. Megjithatë, autori në fjalë thotë se, nuk është e pamundur që Historia e Feve të rikthehet përsëri në pozitën e saj qendrore, mirëpo për këtë historianët e feve duhet të besojnë në mundësitë e jashtëzakonshme në këtë drejtim dhe, gjithashtu, duhet që të mos neglizhojnë dhe të jenë të vetëdijshëm për madhështinë dhe peshën e fushës në fjalë.

Te mësohen metodat e kërkimeve në shkencën e historisë së feve dhe çështja e origjinës së tyre. Shpjegimi i lindjes së feve në histori, zhvillimi dhe transformimi i tyre. Të mësohen me hollësi fetë Abrahamike si hebraizmi, krishterimi dhe islami.